Masakr u Kravici

Kravica, Republika Srpska

Masakr u Kravici, srpskom selu u blizini Bratunca, Republika Srpska, Bosna i Hercegovina, desio se dva puta u istoriji. Prvi put tokom Drugog svetskog rata, kada je selo Kravica sa okolinom desetkovano od strane muslimana i preko 500 ljudi je ubijeno. Zbog toga u ovo selo od Drugog svetskog rata muslimanska noga nije zakoračila i selo je bilo poznato po tome.

7. januara 1993, na Božić, muslimanske snage tadašnje armije BiH, od oko 3000 vojnika, predvođene Naserom Orićem su napale selo koje je branilo ne više od 300 ljudi. U neravnopravnoj borbi štiteći odstupnicu oko 1000 izbeglica iz Kravice, ali i stanovnika okolnih sela Šiljkovići, Ježeštica, Banjevići, poginulo je 49 ljudi, dok je nekoliko sela zapaljeno do temlja, i koja danas više ne postoje.

Po komandi iz Bratunca, ostatak vojske se povukao ka srpskim selima, preko okolnih brda.

Najmlađi među njima Vladimir Gajić je imao samo četiri godine, Bogićević Novica četrnaest, Vladimir Stojanović 78, Risto Popović 73, dok je najstarija Mara Božić imala 84. Ranjenih je bilo 82 dok je tokom celog rata Kravica izgubila 158 meštana.

Spaljeno je 690 kuća i pomoćnih objekata, crkva je sravnjena sa zemljom, uništena su groblja, čak su i grobovi prekopani. Pre paljevine je izvršena opšta pljačka.

Izbeglice u zbegu su po najvećoj zimi i dubokom snegu, pregazili reku Drinu i spas našli u Srbiji.

u Martu 1993. koordiniranom akcijom vojske Republike Srpske, započeta je jaka kontraofanziva i posle 70 dana okupacije Kravica je oslobođena. Tek tada su meštani sela Kravice na bratunačkom groblju mogli da sahrane svoje mrtve.

Predsednik Srbije, Boris Tadić, je prvi zvaničnik Srbije koji je 2006. godine prisustvovao pomenu kravičkim žrtvama. Do danas niko iz međunarodne zajednice nije posetio Kravicu.

Prema navodima tužioca međunarodnog suda u Hagu, Karle del Ponte poginuli su uglavnom srpski vojnici i „nešto“ civila.