El Mudžahedin

El Mudžahedin je naziv paravojne jedinice koja je tokom rata u BiH delovala na području srednje Bosne i Hercegovine, a činili su je uglavnom dobrovoljci iz islamskih zemalja, koji su se borili u sastavu Armije Republike Bosne i Hercegovine. Njeni su članovi počinili mnoge zločine nad Srbima i Hrvatima u tim krajevima.

Dolazak u BiH

Danas se smatra da su se na strani tadašnje Armije Republike Bosne i Hercegovine, kao vladinih snaga s bošnjačko-muslimanskom većinom, borili i dobrovoljci iz brojnih islamskih zemalja, poput Saudijske Arabije, Pakistana, Turske, Alžira, Avganistana, Egipta, Irana, Sudana i Sirije. Većinom se radilo o verskim borcima – mudžahedinima. Njih je na vrhuncu rata u BiH, početkom 1995. bilo nekoliko hiljada.

U uslovima embarga na naoružavanje, pojedine islamske zemlje uspele su materijalno pomoći Armiju BiH.

Prvi dokazi o prisutnosti mudžahedina u Bosni registrovani su u junu 1992. na području Viteza, kad je jednu grupu zarobio tamošnji HVO. Drugi je slučaj zabeležen početkom oktobra iste godine kod Maglaja. Prema knjizi “Psi rata na Balkanu” Dragana Džamića, centri za obuku i boravak mudžahedina sagrađeni su u selu Arnauti, šest kilometara od Zenice prema Kaknju, u bivšem omladinskom selu Nemila, u odmaralištu zeničke železare Bistričak, u školi u Stranjenima, Crkvici i selu Kasapović. Sve više su primećivani u Zenici, Tuzli, Cazinskoj krajini, kod sela Gornja Koprivna i Zlopoljac, u okolici Tešnja i Breze. Početkom septembra 1992. u Bosnu je stiglo oko 250 “svetih ratnika” iz Turske, Irana, Bahreina i Katara. Različiti izvori upućuju da su tada, i sledećih godina, dolazili uz posredovanje glavnog logističara Armije RBiH Muhameda Čengića, koji se nalazio u inostranstvu.

Mnogi od njih su bili pripadnici terorističke grupe Al Muhadžirun, sa oko 200 Engleza pakistanskog porijekla, vojnički obučene u Pakistanu od strane pakistanske terorističke grupe Harkat Al Anzar. Neki od pripadnika te grupe (kao npr. Harun Rašid Asvat ili Šeik Ahmad Omar Seid) su između ostalog, osumnjičeni i za pripremu bombaških napada na londonski metro 2005., kao i vezu sa napadima na Svjetski Trgovinski Centar u Njujorku 2001. godine.

Mudžahedini su bili raspoređivani u najfanatičnijim odredima, koje su se nazivale i Muslimanskim odbrambenim snagama (MOS), gde su im poveravana mesta instruktora, zapovednika i verskih poverenika. Kad nisu ratovali, radili su na širenju islama među lokalnim stanovništvom, striktnom poštivanju njegovih pravila i izvornom tumačenju Kurana. Osim Mudžahedina iz islamskih, ali i nekh evropskih zemalja, ti odredi su popunjavani i domaćim muslimanima koji su postali mudžahedini, pošto su prethodno prošli odgovarajuću versku obuku.